July 10, 2020

نکاتی برای برقراری پیوند عاطفی قوی با نوزاد

برقرار کردن پیوند عاطفی با نوزاد

پیوند عاطفی یک دلبستگی شدید است که بین والدین و نوزاد ایجاد شده و باعث می شود والدین نوزاد خود را غرق عشق و محبت کرده و از او مراقبت و حفاظت کنند. این پیوند والدین را نیمه های شب بیدار می کند تا به نوزاد گرسنه غذا بدهند و به انواع مختلف گریه های او توجه کنند.برقرار کردن پیوند عاطفی با نوزاد

دانشمندان همچنان در حال بررسی و شناخت بیشتر پیوند عاطفی هستند. آنها می دانند که روابط محکم بین والدین و نوزاد اولین مدل روابط صمیمانه برای کودک بوده و تقویت کننده حس امنیت و اعتماد به نفس مثبت است. پاسخگویی والدین به سیگنال های نوزاد نیز می تواند روی توسعه اجتماعی و شناختی کودک بگذارد.

چرا برقرار کردن پیوند مهم است؟

پیوند عاطفی برای نوزاد ضروری است. مطالعه میمون های تازه متولد شده ای که از ابتدا یک مانکن به عنوان مادر دریافت کردند نشان داد حتی زمانی که مانکن ها از یک ماده نرم ساخته شده بودند و قابلیت شیر دادن داشتند، باز هم میمون هایی که با مادران واقعی تعامل داشتند اجتماعی تر بودند. همچنین میمون های نوزادی که یک مانکن به عنوان مادر داشتند احتمال بیشتری داشت تا از ناامیدی رنج ببرند. دانشمندان گمان می کنند فقدان پیوند عاطفی در نوزاد انسان می تواند مشکلات مشابه ایجاد کند.

بیشتر نوزادان بلافاصله آماده برقرار کردن پیوند هستند. از سوی دیگر، والدین ممکن است احساسات مختلفی در رابطه با این کار داشته باشند. برخی از والدین در همان دقیقه های ابتدایی یا چند روز بعد از تولد نوزاد یک دلبستگی شدید احساس می کنند. برای برخی دیگر احساس کردن دلبستگی بیشتر طول می کشد.

برقرار کردن پیوند عاطفی یک فرآیند بوده و چیزی نیست که در عرض چند دقیقه یا در یک بازه زمانی خاص بعد از تولد رخ دهد. برقرار کردن پیوند برای بسیاری از والدین یکی از محصولات جانبی مراقبت روزمره است. ممکن است زمانی متوجه این موضوع بشوید که اولین لبخند نوزادتان را دیده و ناگهان حس کنید که سرشار از عشق و شادی شده اید.

نحوه برقرار کردن پیوند عاطفی در نوزاد

اگر به تازگی پدر یا مادر شده اید، درک کردن نوزاد تازه متولد شده و روش های تعامل با او اغلب مدتی طول می کشد:

  • از آن جایی که نوزاد به تماس پوستی پاسخ می دهد لمس کردن به یک زبان اولیه تبدیل می شود. این کار برای شما و نوزاد آرامبخش بوده و همزمان رشد و توسعه سالم نوزاد را تقویت می کند.
  • تماس چشمی یک ارتباط معنی دار در فاصله نزدیک فراهم می کند.
  • نوزاد می تواند با چشم خود اشیای در حال حرکت را دنبال کند.
  • نوزاد از همان ابتدا تلاش می کند حالت های چهره و ژست های شما را تقلید کند.
  • نوزاد صدای انسان را ترجیح داده و از ایجاد صدا در اولین تلاش های خود برای برقرار کردن ارتباط لذت می برد. نوزاد اغلب فقط از گوش دادن به مکالمات و همچنین توصیفات شما از فعالیت ها و محیط لذت می برد.

ایجاد دلبستگی

برقرار کردن پیوند عاطفی با نوزاد احتمالا یکی از لذت بخش ترین جنبه های مراقبت از نوزاد است. می توانید این کار را با در آغوش گرفتن نوزاد و آرام تکان دادن یا نوازش کردن او شروع کنید. اگر شما و همسرتان مرتب نوزاد را بغل کرده و لمس کنید، خیلی زود متوجه تفاوت بین لمس شما دو نفر می شود. همچنین هر دو می توانید از فرصت “تماس پوست با پوست” استفاده کنید، برای مثال موقع شیر دادن یا در آغوش گرفتن نوزاد او را روی پوستتان قرار دهید.

نوزادان، به ویژه نوزادان نارس و نوزادانی که مشکلات پزشکی دارند، به ماساژ نوزاد واکنش مثبت نشان می دهند. از آن جایی که نوزادان به اندازه بزرگسالان قوی نیستند، باید به آرامی آنها را ماساژ داد. قبل از این که نوزاد خود را ماساژ دهید باید تکنیک های درست این کار را با مطالعه کتاب های مختلف، تماشای ویدئو و بررسی وب سایت های مربوطه باد بگیرید. همچنین می توانید با بیمارستان محل خود تماس گرفته و در مورد کلاس های ماساژ نوزاد در منطقه سوال کنید.

تغذیه با شیر مادر و شیر خشک زمان طبیعی برقرار کردن پیوند عاطفی است. نوزاد به بو و لمس مادر و همچنین پاسخگویی والدین به نیازهای خود واکنش نشان می دهد. در یک تولد بدون مشکل، پرستاران تلاش می کنند از دوره هوشیاری نوزاد بلافاصله بعد از متولد شدن استفاده کنند و شیر دادن و در آغوش گرفتن نوزاد را تشویق می کنند. با این حال، این کار همیشه ممکن نبوده و تماس فوری علی رغم ایده آل بودن برای ایجاد پیوند بین نوزاد و والد در آینده ضروری نیست.

والدینی که یک نوزاد را به فرزندخواندگی می گیرند ممکن است در مورد برقرار کردن پیوند با او نگران باشند. اگرچه این اتفاق برای برخی از والدین زودتر رخ می دهد، والدین و فرزندخوانده به خوبی نوزاد و والدین بیولوژیکی پیوند برقرار می کنند.

برقرار کردن پیوند با پدر

امروزه مردان نسبت به پدرهای نسل های قبلی زمان بیشتری با نوزاد خود سپری می کنند. اگرچه پدرها اغلب مشتاق ارتباط نزدیک تر با نوزاد خود هستند، برقرار کردن پیوند برای آنها معمولا در یک جدول زمانی متفاوت رخ می دهد، تا حدودی به این دلیل که مثل مادر تماس اولیه برای شیر دادن ندارند.

ولی پدران از همان ابتدا باید بدانند که برقرار کردن پیوند با نوزاد به معنای یک مادر دیگر بودن نیست. در بسیاری از موارد، پدرها فعالیت های خاصی با نوزادان خود انجام می دهند. اگر والدین یکدیگر را تشویق کرده و از هم حمایت کنند به شدت به نفع هر دو است.

فعالیت های اولیه برای برقرار کردن پیوند عبارت است از:

  • شرکت کردن با همدیگر در دوره زایمان
  • شیر داد (با سینه یا شیشه)؛ گاهی اوقات پدر با شیر دادن و عوض کردن پوشک در طول شب یک پیوند خاص با نوزاد برقرار می کند
  • کتاب خواندن یا آواز خواندن برای نوزاد
  • حمام کردن نوزاد
  • منعکس کردن حرکات نوزاد
  • تقلید کردن از صداهایی که نوزاد تولید می کند – اولین تلاش های برقرار کردن ارتباط
  • استفاده از کریر نوزاد روی سینه در حین فعالیت های روزانه
  • ایجاد فرصت لمس بافت های مختلف صورت پدر برای نوزاد

ایجاد یک سیستم پشتیبانی

بدیهی است که برقرار کردن پیوند با نوزاد در صورتی که اطرافیان حمایتگر باشد و به افرایش اعتماد به نفس شما در رابطه با توانایی های بچه داری کمک کنند راحت تر می شود. این یکی از دلایلی است که متخصصان توصیه می کنند نوزاد در بیمارستان باید در اتاق شما نگهداری شود. در حالی که مراقبت از نوزاد در ابتدا بسیار دشوار است، می توانید از حمایت عاطفی فراهم شده توسط کارمندان بهره مند شده و اعتماد به نفس بیشتری در مورد توانایی های خود به عنوان والد پیدا کنید. اگرچه اغلب نمی توانید با نوزاد نارس یا نوزادی که نیازهای ویژه دارد در یک اتاق باشید، حمایت کارمندان بیمارستان برقرار کردن پیوند با نوزاد را راحت تر می کند.

در ابتدا مراقبت از نوزاد تقریبا تمام توجه و انرژی شما را می گیرد – به ویژه اگر خودتان به نوزاد شیر بدهید. اگر به خاطر تمام اتفاقات دیگری که در خانه رخ می دهد، برای مثال گردگیری، آشپزی و لباس شستن خسته نباشید برقرار کردن پیوند خیلی راحت تر می شود. بهتر است همسر یا شریک زندگی تان در این کارها کمک کرده و حمایت عاطفی کلی زیادی فراهم کند.

همچنین اگر چند روز یا حتی چند هفته بعد از آوردن نوزاد به خانه از اعضای خانواده یا دوستان خود کمک بخواهید اشکالی ندارد. ولی از آن جایی که حضور دیگران در این دوره تغییر گاهی اوقات مخل آسایش، خسته کننده یا استرس زا است، می توانید از اطرافیان بخواهید برایتان آشپزی کنند، سگتان را برای پیاده روی بیرون ببرند یا بیرون از خانه کاری برایتان انجام دهند.

عواملی که ممکن است روی برقرار شدن پیوند تاثیرگذار باشد

برقرار شدن پیوند ممکن است به دلایل مختلف به تعویق بیفتد. کسانی که قرار است به زودی بچه دار شوند ممکن است نوزاد خود را با ویژگی های فیزیکی و عاطفی خاص تصور کنند. وقتی در بدو تولد یا قبول سرپرستی با نوزاد روبرو می شوید ممکن است مجبور شوید تصویر ذهنی خود را با واقعیت تطبیق بدهید. از آن جایی که صورت نوزاد ابزار اصلی او برای برقرار کردن ارتباط است، نقش بسیار مهمی در ایجاد پیوند و دلبستگی دارد.

هورمون ها نیز تاثیر قابل توجهی روی برقرار شدن پیوند می گذارند. در حالی که شیر دادن به نوزاد در اولین ساعات زندگی به ایجاد پیوند کمک می کند، موجب ترشح انواعی از هورمون های مختلف در مادر نیز می شود. گاهی اوقات مادر به دلیل شدت هورمون ها یا افسردگی پس از زایمان در برقرار کردن پیوند با نوزاد دچار مشکل می شود. اگر مادر بعد از یک زایمان طولانی و دشوار خسته باشد و درد داشته باشد ممکن است برقرار کردن پیوند به تاخیر بیفتد.

اگر نوزادتان مدتی تحت مراقبت های ویژه باشد ممکن است در ابتدا تعداد و پیچیدگی تجهیزات شما را ناراحت کند. با این حال برقرار کردن پیوند با نوزاد در این شرایط همچنان مهم است. کارمندان بیمارستان می توانند به شما کمک کنند با استفاده از سوراخ های دستگاه ایزوله (یک تخت مخصوص نوزاد) به نوزاد خود رسیدگی کنید. وقتی نوزاد آمادگی پیدا کرد، کارمندان به شما کمک می کنند او را در آغوش بگیرید. در طول این مدت می توانید نوزاد خود را تماشا کنید، او را لمس کنید و با او صحبت کنید. خیلی زود نوزادتان شما را شناخته و به لمس و صدایتان پاسخ می دهد.

پرستاران به شما در یاد گرفتن نحوه حمام کردن و شیر دادن به نوزاد کمک می کنند. اگر از شیر دوشیده شده استفاده می کنید، کارکنان بیمارستان از جمله مشاور شیردهی به شما کمک می کند قبل از این که به خانه بروید بتوانید با سینه به نوزاد شیر بدهید. برخی از بخش های مراقبت های ویژه قبل از بردن نوزاد به خانه امکان اقامت مادر و نوزاد در یک اتاق را فراهم می کنند تا راحت تر با شرایط جدید کنار بیایند.

آیا مشکلی وجود دارد؟

اگر اولین باری که نوزاد را برای معاینه به پزشک می برید هنوز پیوند عاطفی را احساس نکرده اید می توانید نگرانی خود را با پزشک مطرح کنید. این مساله می تواند یکی از نشانه های افسردگی پس از زایمان باشد. همچنین اگر نوزاد مشکلات سلامتی قابل توجه و غیرمنتظره داشته باشد برقرار شدن پیوند به تعویق می افتد. همچنین شاید فقط به خاطر متولد شدن نوزاد خسته و دست پاچه اید.

در هر صورت، هر چقدر مشکل زودتر شناسایی شود بهتر است. فراهم کنندگان مراقبت های بهداشتی به حل کردن این مسائل عادت دارند و می توانند به شما کمک کنند آمادگی بیشتری برای ایجاد پیوند با نوزاد خود پیدا کنید.

همچنین گاهی اوقات به اشتراک گذاشتن احساسات مربوط به برقرار کردن پیوند با والدین تازه کار دیگر مفید است. از آنها در مورد کلاس های بچه داری سوال کنید.

برقرار کردن پیوند عاطفی یک تجربه شخصی و پیچیده است که به زمان نیاز دارد. این کار هیچ فرمول جادویی نداشته و زوری نیست. نوزادی که نیازهای اصلی اش برآورده می شود در صورت قوی نبوده پیوند در ابتدای زندگی اذیت نمی شود. وقتی با نوزاد راحت تر می شوید و روتین جدید قابل پیش بینی تر می شود اعتماد به نفس بیشتری در مورد تمامی جنبه های شگفت انگیز بزرگ کردن نوزادتان پیدا می کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *